Wiki Rath www.wiki-rath.org on behalf of Dr. Matthias Rath and the Dr. Rath Health Foundation

Wikipedia

Tak zwana „wolna encyklopedia” kontrolowana przez specjalne grupy interesu.

Więcej informacji tutaj.

Kim jest „MastCell”

Od kiedy „MastCell” po raz pierwszy zaczął edytować hasła w sierpniu 2006 roku, od razu jasne było to, że swoją wiedzę czerpie z sektora produktów farmaceutycznych, a promowanie medycyny farmaceutycznej leży w jego interesie.

Więcej informacji tutaj.

Cementowanie Status Quo

Wikipedia: Swobodny dostęp do całej ludzkiej wiedzy, czy po prostu jeszcze jeden sposób cementowania status quo?

Więcej informacji tutaj.

Powiązanie z Sorosem

Jednym z największych orędowników Fundacji Wikimedia jest tak zwany „Instytut Otwartego Społeczeństwa” założony przez prezesa Soros Fund Management LLC, George'a Sorosa.

Więcej informacji tutaj.

Przykłady historycznych zmian -
analogie, z których można WYCIĄGNĄĆ WNIOSKI

Walka o przejście z geocentrycznego na heliocentryczny obraz świata

This image (or other media file) is in the public domain because its copyright has expired.This applies to Australia, the European Union and those countries with a copyright term of life of the author plus 70 years.

Galileo Galilei (1564-1642)

Na przełomie XVII wieku, Kościół Katolicki był najpotężniejszą instytucją na świecie. Władza ta w dużej mierze brała się z mylnego przekonania, według którego centrum wszechświata była ziemia, a w centrum ziemi znajdował się Rzym.

 Oczywiście jeżeli ktokolwiek miałby dowieść fałszywości tych tez, większość władzy sprawowanej w tamtym czasie przez Kościół Rzymskokatolicki nad ludzkością musiałaby zniknąć.

I tak, na początku XVII wieku, kontrowersje pomiędzy geocentrycznym obrazem wszechświata (gdzie centrum jest ziemia), a układem heliocentrycznym (przyznającym centralne miejsce słońcu), przerodziły się w jedną z najważniejszych ówczesnych bitew. Wynik tej bitwy miał zadecydować o tym, kto będzie rządził światem przez kolejnych kilka stuleci.

Pole bitwy

Z jednej strony Kościół Katolicki chcący zachować swoje średniowieczne przywileje. Z drugiej - coraz szersze grono naukowców, którzy odrzucili dogmaty koncentrując się na dowodach naukowych. Porzucili średniowieczne ograniczenia umysłowe i stali się pionierami nowego okresu w dziejach.

Po wstępnych pracach poświęconych systemowi heliocentrycznemu prowadzonych przez polskiego astronoma, Mikołaja Kopernika i niemieckiego astronoma, Johannesa Keplera, włoski fizyk Galileo Galilei postanowił publicznie opowiedzieć się za nową koncepcją pojmowania świata. W uzyskaniu dowodów potwierdzjących jej prawdziwość pomogło mu odkrycie teleskopu.

Przeciwnicy - Liga Gołębi

W roku 1610, Galileusz opublikował wyniki swoich obserwacji planet przy pomocy teleskopu uruchamiając ciągnące się przez lata kontrowersje i skierowane przeciwko niemu ataki. Jego przeciwników było tak dużo, że przestał odnosić się do zarzutów konkretnych osób. Zaczął traktować ich jak jedną grupę, którą nazwał „Ligą Gołębią”, tak dziwaczne były używane przez nich argumenty (próbowano uzasadnić geocentryczny charakter wszechświata coraz bardziej absurdalnymi trajektoriami planet).

Obrońca status quo, czyli Kościół Katolicki, zareagował agresywnie na pisma Galileusza, ponieważ zagrażały jego władzy religijnej przekładającej się na władzę polityczną i gospodarczą nad światem. W 1616 roku, Kościół zdecydował, że heliocentryczny model świata jest „herezją”.

Po opublikowaniu swojego głównego dzieła, czyli Dialogu o dwóch najważniejszych systemach świata, Galileusz został wezwany przez oblicze Świętej Inkwizycji i osądzony za „herezję” w roku 1633. Uznano go „wysoce podejrzanym o herezje” za następujące stwierdzenie:

„Słońce stanowi centrum świata i jest całkowicie nieruchome, ziemia nie stanowi centrum świata, ani nie jest nieruchoma oraz można mieć poglądy ogłoszone jako sprzeczne z Pismem Świętym i bronić ich prawdopodobieństwa.

Galileuszowi nakazano „odrzucić, przekląć i traktować z obrzydzeniem” swoje poglądy, a jego książki i nauki zostały objęte zakazem, łącznie z tymi, których jeszcze nie napisał. Aby wzmocnić swój wyrok, Święta Inkwizycja skazała Galileusza na areszt domowy na resztę życia.

Trzeba było czekać prawie 400 lat zanim Kościół Katolicki przyznał się do błędu. W 1992 roku, Papież Jan Paweł II oficjalnie uznał naukowe osiągnięcia Galileusza oraz zasadność „nowej prawdy” o heliocentrycznej naturze wszechświata.

Jak widzimy, również w przypadku Galileusza sprawdzają się słowa filozofa Arthura Schopenhauera:

Wszelkie prawdy przechodzą przez trzy etapy. Na początku są wyśmiewane. Następnie spotykają się ze zdecydowanym oporem. W końcu zostają przyjęte jako oczywistość.

Pierwsza szczepionka i bitwa o jej akceptację.

This image is in the public domain in the United States. In most cases, this means that it was first published prior to January 1, 1923 (see the template documentation for more cases). Other jurisdictions may have other rules, and this image might not be in the public domain outside the United States.

Edward Jenner (1749-1823)

Edward Jenner (1749 – 1823) był brytyjskim lekarzem i naukowcem. Jako pierwszy opracował teorię szczepionek i przeprowadził pomyślne próby używając płynu z ropni zwierząt zakażonych krowianką jako szczepionki przeciwko ospie prawdziwej.

Miało to miejsce w roku 1796. O swoim odkryciu Jenner niezwłocznie poinformował Towarzystwo Królewskie w Londynie. Klub ten reprezentował interesy ówczesnego naukowego i medycznego staus quo, więc odrzucił jego prace.

W roku 1802, debata na temat nowej szczepionki rozgorzała na dobre. Powołano „Stowarzyszenie przeciw szczepionkom”, które z całą mocą zaatakowało Jennera i jego nową metodę zapobiegania ospie prawdziwej u ludzi przy pomocy krowianki. Poniższa ilustracja pochodzi z tego samego roku i pokazuje krowy wyrastające z ciał i kończyn ludzkich.

This image (or other media file) is in the public domain because its copyright has expired.This applies to Australia, the European Union and those countries with a copyright term of life of the author plus 70 years.

Jenner wiedział jednak, że ma rację i kontynuował swoją pracę pomimo ciągłych ataków ze strony przedstawicieli medycznego status quo. Jego pionierskie prace zaowocowały wprowadzeniem Ustawy o szczepionkach, dzięki której w roku 1840 obywatele brytyjscy uzyskali dostęp do darmowych szczepionek.

Tak jak wtedy, tak i teraz, lobbyści i medialni orędownicy status quo atakujący postęp w naukach medycznych biorą na siebie wielką odpowiedzialność. Dziesiątki tysięcy, a być może miliony, ludzi umiera rocznie z powodu opóźniania bądź hamowania postępu medycznego przez fałszywe doniesienia medialne.

To samo dzieje się dzisiaj w przypadku przełomowych odkryć w dziedzinie leczenia opartego o naturalne metody i ich przydatności w walce z rakiem i innymi chorobami.

Likwidacja szkorbutu - 40 lat opóźnienia z powodu oporu obrońców status quo

This work is in the public domain in the United States because it is a work of the United States Federal Government under the terms of Title 17, Chapter 1, Section 105 of the US Code.

James Lind (1716-1794)

James Lind (1716-1794) był szkockim lekarzem. Przeszedł do historii z uwagi na swoje badania nad przyczynami i sposobami leczenia szkorbutu u marynarzy.

Dr Lind zaciągnął się do marynarki w roku 1739, aby w roku 1747 zostać lekarzem pokładowym na statku w Zatoce Biskajskiej. To właśnie tam udowodnił jak dobroczynne w leczeniu szkorbutu są owoce cytrusowe. Podczas świetnie zaplanowanego eksperymentu poddał leczeniu sześć różnych grup marynarzy przy pomocy różnych suplementów diety takich jak ocet, słona woda i przyprawy. Wyleczyła się jednak tylko jedna grupa marynarzy - ta, której podawał pomarańcze i cytryny.

W 1753 roku, Lind opisał swoje ustalenia w książce A treatise of the scurvy. Została ona jednak praktycznie zignorowana, a proste zalecenia dr Linda ratujące życia marynarzy, zaniedbane.

Trudno w to uwierzyć, ale aż 40 lat upłynęło zanim admiralicja marynarki brytyjskiej w pełni wdrożyła je w życie zaopatrując każdego marynarza w sok cytrynowi i limonki.

Wyobraźmy sobie jak wiele tysięcy marynarzy musiało umrzeć z jednego prostego powodu, jakim był opór obrońców status quo przed nowymi odkryciami i powstrzymująca postęp siła starych dogmatów.

W tamtych czasach, szkorbut dotykał tysięcy marynarzy. Dzisiaj, z powodu choroby nowotworowej każdego roku umiera 7,5 miliona osób. Skoro zasięg epidemii nowotworowej jest o wiele większy niż zasięg szkorbutu, tym większa odpowiedzialność leży po stronie tych, którzy blokują możliwość opanowania tego zagrożenia z wykorzystaniem mikroelementów.

Dlaczego epidemie nie są już przekleństwem niebios

Image: Wikipedia

Louis Pasteur (1822-1895)

Aż do połowy XIX wieku uważano, że epidemie takie jak dżuma, cholera czy ospa to przekleństwo niebios. Ich nagły wybuch w połączeniu z brakiem dostępu do mikroskopów, dzięki którym można byłoby zbadać ich prawdziwe pochodzenie, utrzymywał to średniowieczne przekonanie przy życiu od zarania dziejów ludzkości.

Wszystko zmieniło się jednak sto pięćdziesiąt lat temu. Dzięki wykorzystaniu mikroskopu, francuski chemik Louis Pasteur odkrył prawdziwą przyczynę epidemii czyli bakterie i inne mikroorganizmy. Nie tylko odkrył wirus powodujący najbardziej niszczycielską ówczesną chorobę, wściekliznę, ale opracował szczepionkę pozwalającą go zwalczyć.

Ale czy przełomowe odkrycie Pasteura zostało od razu przyjęte z radością przez środowisko naukowe? Oczywiście nie. Wręcz przeciwnie. Jego koledzy naukowcy i francuska akademia medyczna zażarcie bronili starych dogmatów i atakowali go mówiąc, że nie jest lekarzem a jedynie chemikiem. Pomimo tego, że był ośmieszany przez establishment medyczny i publicznie szkalowany, Pasteur nie poddał się.

Ponad dwadzieścia pięć lat zajęło mu pokonanie przestarzałych dogmatów i zdecydowanego oporu obrońców status quo. Punktem zwrotnym okazał się 6 lipca 1885 roku, kiedy to zaszczepił młodego chłopca - zakażonego wścieklizną dziewięcioletniego Joe Meistera. Bez interwencji Pasteura, chłopiec na pewno by umarł.

Zwłoka z jaką społeczność naukowa przyjęła odkrycie Pasteura była dla ludzkości niezwykle kosztowna. Gdyby jego badania spotkały się z akceptacją zamiast irracjonalnego oporu, można było ocalić setki tysięcy istnień ludzkich w skali globalnej.

Praca Pasteura umożliwiła późniejsze odkrycie innych zarazków takich jak gruźlica, cholera, dyfteryt i tężec. A co ważniejsze, położyła podwaliny pod rozwój szczepionek i antybiotyków w późniejszym okresie.

Pasteur zmarł w roku 1895 i został słusznie uznany za bohatera ze względu na swój ważny wkład w postęp ludzkości.

Jak dowiedzieliśmy się skąd pochodzą choroby

Image: Wikipedia

Rudolph Virchow (1821-1902)

Odkrycie mikroskopu nie tylko pokazało jak bakterie i inne mikroorganizmy powodują epidemie, ale również przyczyniło się do innych przełomów w medycynie.

To przy pomocy mikroskopu niemiecki lekarz Rudolf Virchow odkrył, że ludzie ciało zbudowane jest z miliardów komórek. Doprowadziło go to do wniosku, że choroby nie biorą się znikąd, ale są konsekwencją nieprawidłowej czynności komórek.

Koncepcje Virchowa i jego podejście do medycyny zrywały radykalnie z ówczesną ortodoksją świata nauki przeświadczonego, iż choroby mają swoje źródło w tkankach lub organach. Nie dziwi zatem sytuacja, która miała miejsce 2 sierpnia 1845 roku w piętnastą rocznicę powstania Akademii Chirurgii Wojskowej w Berlinie, kiedy to Virchow odczytał swój referat zatytułowany „Zapalenie naczyń krwionośnych” i wywołał ogólne oburzenie zmuszając dyrektora Kliniki Położniczej do słynnego okrzyku: „Proszę, proszę. Słyszeli państwo? Właśnie się dowiedzieliśmy, że nic nie wiemy!” Nie godząc się na naukowe status quo, Virchow zrobił na prawie wszystkich obecnych wrażenie człowieka wygadującego herezje.

Pomimo oporu ze strony środowiska i prasy naukowej, Virchow nie poddał się i odpowiadał na ataki. Miał silną osobowość i niezwykły zmysł logiczny, więc był więcej niż równym przeciwnikiem dla swoich oponentów.

W 1858 roku opublikował przełomowe dzieło zatytułowane „Patologia komórek”, w którym po raz pierwszy wyjaśnił, iż choroby mają swój początek w komórkach. Mniej więcej 130 lat później, dr Rath zainspirował się tą prawdą i zidentyfikował najczęstszą przyczyną nieprawidłowej czynności komórek, którą jest brak witamin i innych niezbędnych nośników bioenergii komórkowej.

Virchow był bardzo zdolnym człowiekiem posiadającym dużą wiedzę i rozległe zainteresowania. Stał się znany jako pionier w dziedzinie patologii, epidemiolog, higienista, nauczyciel, wydawca i reformator społeczny. Co jednak najważniejsze, odkryte przez niego zasady patologii komórkowej są do dziś podstawą zajęć z patologii prowadzonych na uczelniach medycznych na całym świecie.

Jak dowiedzieliśmy się o znaczeniu higieny

Image: Wikipedia

Ignaz Semmelweis (1818-1865)

Zanim Ignaz Semmelweis odkrył w 1847 roku, że powodem gorączki połogowej był brak higieny wśród lekarzy, którzy nie myli rąk kiedy przechodząc z oddziału patologicznego na oddział położniczy, infekcja ta powodowała wiele zgonów w szpitalach.

Oczywiście dzisiaj zasady higieny są stosowane standardowo w każdym szpitalu. Oddziały szpitalne są rutynowo zaopatrywane w żel antyseptyczny dla lekarzy i gości, a chirurdzy rutynowo „szorują” ręce przed operacjami.

W dziewiętnastym wieku, sprawy miały się jednak inaczej. Chirurdzy nie tylko nie szorowali rąk przed operacją, ale również nie myli ich nawet przechodząc od jednego pacjenta do drugiego. Zarówno lekarze jak i studenci medycyny zaraz po przeprowadzeniu sekcji zwłok przechodzili do kobiet, które właśnie urodziły, a ponieważ nie myli rąk, kobiety te umierały na gorączkę połogową.

Co symptomatyczne, nawet po tym, kiedy Semmelweis dokonał swojego rewolucyjnego odkrycia wykazując jak ważne są dobre zwyczaje higieniczne (drastycznie zmniejszyły szpitalną śmiertelność z powodu gorączki połogowej do około 1%), środowisko medyczne zignorowało je, a sam Semmelweis stał się obiektem krytyki i cynicznych ataków kwestionujących jego wiarygodność. Publikacja przełomowej pracy „Etiologia, koncepcja i profilaktyka gorączki połogowej” w 1861 roku również nie uciszyła wrogów, którzy ciągle w dużej mierze ignorowali, odrzucali czy nawet ośmieszali jego prace.

Niestety na długo przed wprowadzeniem jego odkrycia w życie jako standardowej dziewiętnastowiecznej praktyki medycznej Semmelweis umarł w zapomnieniu w szpitalu psychiatrycznym, gdzie był dotkliwie pobity przez personel. Rozległe obrażenia wewnętrzne spowodowane przez pobicie były prawie na pewno powodem jego przedwczesnej śmierci. Gdyby wcześniej zastosowano się do rad Semmelweisa dotyczących higieny, uratowano by tysiące istnień ludzkich.